HISTORIA OGRODÓW KEW
Historia Kew Gardens
Kew Gardens, położone w południowo-zachodnim Londynie, to jeden z najbardziej znanych ogrodów botanicznych na świecie, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Założony i otwarty dla publiczności w 1840 roku, jego początki sięgają początku XVIII wieku. Zarządzany przez Królewskie Ogrody Botaniczne, Kew Gardens obejmuje 132 hektary ziemi i jest domem dla największej i najbardziej zróżnicowanej kolekcji botanicznej na świecie.
Znajduje się tu ponad 50 000 żywych gatunków roślin i zielnik z ponad 7 milionami eksponatów. Jego historyczny krajobraz obejmuje kultowe szklarnie i zabytkowe budynki, co czyni go główną atrakcją turystyczną i centrum badań botanicznych i edukacji.
Królewskie powiązania
Początki Kew Gardens sięgają roku 1299, kiedy to Edward I przeniósł swój dwór do dworu położonego w pobliskiej okolicy Richmond, zwanej wówczas Sheen. W 1501 roku Henryk VII zbudował pałac Sheen, który później stał się jego stałą rezydencją królewską pod nazwą Richmond Palace.
Na początku XVI wieku dworzanie przebywający w Pałacu Richmond osiedlili się w Kew i zaczęli budować w tej okolicy duże rezydencje. Wśród wczesnych rezydencji królewskich znajdował się dom Marii Tudor, który był połączony z Pałacem Richmond drogą dojazdową wybudowaną w 1522 roku. Około 1600 roku obszar znany obecnie jako ogrody nazywał się Kew Field i stanowił rozległy teren rolniczy należący do jednej z nowo powstałych prywatnych posiadłości.
Członkowie rodziny królewskiej, którzy ukształtowali Kew
Egzotyczny ogród w Kew Park został pierwotnie założony przez Henry'ego Capella, 1. barona Capella z Tewkesbury. Oficjalne utworzenie Kew Gardens w 1759 roku zostało następnie rozbudowane przez Augustę, księżną wdowę po Walii, żonę zmarłego Fryderyka, księcia Walii.
William Chambers pracował nad projektem ogrodu, budując kilka wyjątkowych obiektów, w tym Oranżerię, obecnie wykorzystywaną jako restauracja, oraz Wielką Pagodę, wzniesioną w 1762 roku, która stoi do dziś. Za panowania Jerzego III ogrody rozkwitły dzięki znacznemu wkładowi Williama Aitona i sir Josepha Banksa. Domek królowej Charlotte, zbudowany nad brzegiem rzeki, służył rodzinie królewskiej jako miejsce odpoczynku podczas spacerów po ogrodach.
Ziarna historii
Ogród Kew w obecnym kształcie powstał w 1772 roku w wyniku połączenia królewskich posiadłości w Richmond i Kew. Wczesne kolekcje roślin obejmowały okazy pochodzące z ogrodu Williama Coysa w Stubbers w North Ockendon.
W tym samym roku Francis Masson, pierwszy kolekcjoner roślin w Kew, sprowadził z Afryki Południowej tysiące gatunków roślin. W 1773 roku architekt krajobrazu Capability Brown zaprojektował Hollow Walk, znany obecnie jako Rhododendron Dell. Już w 1788 roku globalny zasięg Kew stał się oczywisty, gdy dwóch ogrodników z Kew dołączyło do załogi statku HMS „Bounty” w ramach misji na Tahiti mającej na celu zebranie 1000 sadzonek chlebowca – rejs ten zasłynął później z powodu buntu na pokładzie.
W 1802 roku król Jerzy III połączył posiadłości Richmond i Kew, tworząc fundament Kew Gardens. Stary Kew Park, później przemianowany na White House, został zburzony. Pobliskie Dutch House, zakupione jako królewska szkółka roślin, stało się znane jako Kew Palace i do dziś pozostaje symbolem bogatej historii tego miejsca.
Kew staje się skarbem narodowym
W 1840 roku Kew Gardens przeszły z rąk Korony w ręce rządu i stały się narodowym ogrodem botanicznym, głównie dzięki inicjatywom Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego (Royal Horticultural Society) oraz jego prezesa, Williama Cavendisha. Ogrody zostały otwarte dla publiczności. Pod kierownictwem sir Williama Hookera, dyrektora Kew, ogrody znacznie się rozrosły, osiągając powierzchnię 30 hektarów, a arboretum rozciągało się na 109 hektarów. John Smith został mianowany pierwszym kustoszem Kew.
Palmarnia
Kultowa Palmiarnia, zaprojektowana przez architekta Decimusa Burtona i producenta wyrobów z żelaza Richarda Turnera, została zbudowana w latach 1844–1848. Palmiarnia zapewnia idealne, ciepłe i wilgotne warunki dla roślin tropikalnych. Jej szklane panele przepuszczają światło, umożliwiając uprawę różnorodnych gatunków egzotycznych, w tym rzadkich lub zagrożonych wyginięciem. W XIX wieku Kew odegrało ważną rolę w udanej uprawie drzew kauczukowych, umożliwiając ich hodowlę poza Ameryką Południową.
Campanile
Palm House był pierwotnie ogrzewany przez dwa kotły opalane węglem, a w pobliżu bramy Victoria Gate znajdował się 33-metrowy komin, znany obecnie jako Campanile. Węgiel dostarczano małą kolejką w tunelu za pomocą ręcznie napędzanych wagoników. Tunel służył również jako przejście, ale okazał się nieefektywny, dlatego do Palmiarni dobudowano dwa mniejsze kominy. W 1950 roku kolejka została zelektryfikowana. Obecnie tunel służy do transportu gorącej wody z pobliskich kotłów opalanych olejem.
Szklarnia z liliami wodnymi
Szklarnia lilii wodnych w Kew, zbudowana w 1852 roku, jest najcieplejszą i najbardziej wilgotną ze wszystkich szklarni. Znajduje się w niej duży staw z liliami wodnymi i roślinami ciepłolubnymi; zimą jest zamknięta. Pierwotnie zbudowano go z myślą o Victoria amazonica, największym gatunku lilii wodnej, jednak roślina ta początkowo miała trudności z rozwojem z powodu słabej wentylacji i została przeniesiona do innej szklarni. Konstrukcję metalową dostarczył Richard Turner, a ogrzewanie szklarni początkowo zapewniała szklarnia Palm House, zanim ta otrzymała własny kocioł.
Szklarnia Klimatu Umiarkowanego
Koniec XIX i początek XX wieku były ważnym okresem dla rozwoju Kew Gardens. W 1852 roku zbudowano Herbarium, w którym obecnie znajduje się ponad siedem milionów okazów roślin. Szklarnia klimatu umiarkowanego, największa na świecie wiktoriańska szklarnia, została otwarta w 1863 roku, a jej budowę zakończono w 1899 roku. Znajdują się w niej rzadkie rośliny z regionów o klimacie umiarkowanym oraz galeria widokowa dla zwiedzających. Szklarnia klimatu umiarkowanego przeszła później gruntowną renowację i po pięciu latach prac została ponownie otwarta w 2018 roku.
W 1865 roku dyrektorem został Joseph Dalton Hooker, który wzmocnił nacisk Kew na badania naukowe. W 1876 roku utworzono Laboratorium Jodrella w celu wspierania badań nad chorobami roślin i produkcją lateksu. W 1882 roku otwarto galerię Marianne North, w której prezentowane są jej słynne dzieła sztuki botanicznej. W 1896 roku Kew zaczęło zatrudniać kobiety jako ogrodniczki, co stanowiło znaczący kamień milowy.
Zarezerwuj jeden z naszych popularnych biletów do Kew Gardens, aby odkryć największą na świecie kolekcję żywych roślin!
Bez kolejki
Bilet do Kew Gardens
Przygotuj się na dzień relaksu wśród bujnej zieleni w Kew Gardens. Odwiedź największą na świecie wiktoriańską szklarnię, zobacz egzotyczne rośliny z lasu deszczowego w Palmiarni, podróżuj przez dziesięć stref klimatycznych w Konserwatorium Księżniczki Walii, spaceruj wśród koron drzew na Treetop Walkway i nie tylko! Bilet obejmuje mapę ogrodów i sezonowy przewodnik po najważniejszych atrakcjach.
Zwiedzanie Pałacu Kew i Ogrodów Kew
Bilety Kew Palace
Bilety wstępu do Kew Palace umożliwiają odwiedzenie jednego z największych ogrodów botanicznych na świecie. Spaceruj po urokliwych ogrodach Kew, które są domem dla ponad 50 000 żywych roślin i poznaj ich niesamowitą różnorodność biologiczną. Będziesz mieć dostęp do dawnej rezydencji królewskiej, Treetop Walkway, a także galerii sztuki. Jest to idealna okazja, aby uciec od zgiełku miasta i zrelaksować się.
Nauka i ochrona przyrody
XX wiek był dla Kew Gardens okresem znaczących postępów w dziedzinie nauki i ochrony przyrody. W 1930 roku Imperialne Biuro Mikologii przeniosło się w pobliże Herbarium, a podczas II wojny światowej Kew wspierało wysiłki wojenne, uprawiając warzywa i rośliny lecznicze. W 1952 roku odkrycie struktury DNA przez Cricka i Watsona położyło podwaliny pod prace Kew w zakresie różnorodności genetycznej roślin. W 1963 roku Kew uruchomił studia dyplomowe z ogrodnictwa oraz rozpoczął badania nad nasionami, a także zaawansowaną systematyką biochemiczną. W 1978 roku Kew otworzył w Wakehurst bank nasion przechowywanych w niskiej temperaturze w celu zachowania różnorodności roślin. Odrestaurowana Japońska Brama została odsłonięta przez księżniczkę Sayako w 1996 roku, a w następnym roku darowizna od Wellcome Trust sfinansowała utworzenie Banku Nasion Milenijnych, wspierając wysiłki Kew na rzecz globalnej ochrony roślin.
Oranżeria Księżnej Walii
Oranżeria Księżnej Walii, zaprojektowana przez Gordona Wilsona, została otwarta w 1987 roku przez Dianę, Księżną Walii, na cześć związków Augusty z Kew. Zastąpiła ona 26 mniejszych budynków i w 1989 roku zdobyła nagrodę Europa Nostra w kategorii konserwacji zabytków. Oranżeria ta jest najbardziej złożoną szklarnią w Kew, z dziesięcioma strefami mikroklimatycznymi, w których rosną orchidee, lilie wodne, rośliny mięsożerne i bromelie, a kaktusy zajmują zarówno przestrzenie wewnętrzne, jak i zewnętrzne. Zajmuje powierzchnię 4 499 metrów kwadratowych i jest energooszczędna – na zewnętrznych krawędziach znajdują się strefy chłodniejsze, a w centrum, które zatrzymuje ciepło, strefy tropikalne. Podczas budowy pod jej fundamentami zakopano kapsułę czasu zawierającą nasiona upraw, nasiona roślin zagrożonych wyginięciem oraz publikacje dotyczące ochrony przyrody.
Pożar i burza
Kew Gardens musiało stawić czoła wielu wyzwaniom na przestrzeni dziejów, od aktów protestu po klęski żywiołowe. W lutym 1913 r. sufrażystki Olive Wharry i Lilian Lenton podpaliły herbaciarnię w Kew Gardens w ramach serii podpaleń w Londynie. Kew Gardens poniosło kolejną znaczną stratę podczas Wielkiej Burzy z 1987 r., która zniszczyła setki drzew.
Szklarnia alpejska
Davies Alpine House, otwarta w 2006 roku, jest trzecią szklarnią alpejską w Kew od 1887 roku. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą wentylację, zapobiega przegrzaniu dzięki automatycznym żaluzjom oraz wykorzystuje specjalne szkło, aby zmaksymalizować ilość światła. System chłodzenia jest energooszczędny – wykorzystuje podziemne rury do utrzymania temperatury poniżej 20°C. Kolekcja roślin alpejskich w Kew obejmuje ponad 7 000 okazów, z których 200 jest eksponowanych jednocześnie, a ekspozycja jest regularnie zmieniana.
The Hive
The Hive, otwarta w 2016 roku, to wyjątkowa instalacja angażująca wiele zmysłów, która ukazuje fascynujące życie pszczół. Ta wysoka na 17 metrów konstrukcja, stojąca na łące pełnej dzikich kwiatów, została zaprojektowana przez angielskiego artystę Wolfganga Buttressa. Zbudowana z tysięcy aluminiowych elementów ułożonych w kształt plastra miodu, zapewnia zwiedzającym interaktywne doświadczenie. Początkowo była to wystawa tymczasowa, ale ze względu na swoją popularność stała się stałym elementem Kew Gardens.
Droga Kew Gardens ku innowacjom
W latach 2006–2016 Kew Gardens osiągnęło kluczowe kamienie milowe w zakresie ochrony przyrody, edukacji i zaangażowania społecznego. W 2006 roku otwarto wielokrotnie nagradzany most „Crossing”, łączący brzegi jeziora, a w następnym roku w Banku Nasion Millennium zdeponowano miliardowe ziarno. W 2008 roku Kew wprowadziło ścieżkę wśród koron drzew oraz Galerię Sztuki Botanicznej im. Shirley Sherwood. W 2009 roku Kew świętowało 250. rocznicę powstania wizytą królowej i księcia Filipa, a herbarium i biblioteka zostały rozbudowane, aby pomieścić 30 000 nowych pozycji dodawanych rocznie.
Kew zainicjowało kampanię „Grow Wild”, mającą na celu promowanie sadzenia rodzimych kwiatów polnych. W 2016 roku ukończono prace nad rabatami Great Broadwalk, a Kew opublikowało pierwszy raport „State of the World’s Plants”. W 2018 roku Wielka Pagoda została ponownie otwarta po renowacji, a na jej dachach ponownie pojawiło się 80 wspaniałych smoków.
Kew Gardens dzisiaj
Z ponad 260-letnią historią, Kew Gardens jest popularnym miejscem znanym z oszałamiającego krajobrazu i różnorodności flory. Jest to miejsce, w którym można się zrelaksować i znaleźć inspirację. Kew Gardens jest również światowym liderem w dziedzinie badań botanicznych, koncentrując się na ochronie przyrody, zmianach klimatu i zrównoważonym wykorzystaniu zasobów roślinnych. Jako centrum edukacyjne, uczy odwiedzających o roślinach, ekosystemach i znaczeniu różnorodności biologicznej.
Kew aktywnie uczestniczy w międzynarodowych projektach ochrony zagrożonych roślin i ekosystemów. Kultowe ogrody, które mają własną policję od 1845 roku, pozostają najpopularniejszym miejscem turystycznym, przyciągając ponad 2 miliony odwiedzających każdego roku.
Czy chcesz doświadczyć czegoś więcej niż tylko Kew Gardens?
Historia i przyroda Londynu
Bilet do Kew Gardens i wycieczka piesza do Westminsteru
Odwiedź ponad 20 najważniejszych atrakcji Londynu podczas pieszej wycieczki z lokalnym przewodnikiem! Zobacz Big Bena, Domy Parlamentu, Pałac Buckingham, Plac Trafalgar i nie tylko. W określonych godzinach można zobaczyć zmianę warty. Następnie przejdź się po Kew Gardens i zobacz tysiące drzew i roślin tropikalnych, przejdź się między koronami drzew na Treetop Walkway i zjedz piknik. Możesz wybrać małą lub prywatną grupę.
Dostęp do ponad 90 atrakcji
London Pass
London Pass oferuje dostęp do ponad 90 londyńskich atrakcji! Możesz odwiedzić London Eye, Tower of London, Tower Bridge, szekspirowski teatr Globe, londyńskie zoo, stadiony piłkarskie i Madame Tussauds, a także skorzystać z wycieczki autobusowej hop-on hop-off, rejsu po Tamizie, wycieczki kulinarnej i nie tylko. Karnet jest ważny od 1 do 10 dni, dzięki czemu idealnie nadaje się na wizytę, niezależnie od jej długości.